Abstract expressionist painting of distorted, grotesque female figures with wide smiles, rendered with thick impasto paint and violent black and red splatters.

woeste, gestische abstractie waarin figuratie en abstractie voortdurend met elkaar botsen en versmelten. Een paar kernaspecten: Actie en gebaar penseelvoering is fysiek, snel, bijna gewelddadig — de verf lijkt gesmeten, geschraapt, opnieuw bewerkt. de Abstract Expressionistisch het menselijk lichaam als onderwerp trouw. vervormde, bijna monsterlijke vrouwenfiguren met grijnzende monden en uitpuilende ogen. Tegelijk aanbiddend en agressief — critici hebben het gelezen als zowel een hulde aan als een aanval op het vrouwelijk lichaam. Kleur en textuur Vlezige roze, oker, wit, met scherpe zwarte en rode accenten. De verf zit dik op het doek (impasto), soms doorschijnend en dun elders — een spanning tussen opbouw en oplossing. Landschap in het lichaam, lichaam in het landschap opent zich naar meer lyrische, landschappelijke abstracties — nog steeds met dat organische, vloeiende gebaar, maar losser, luchtiger. Onaf als methode Laat het n werk bewust "onopgelost" — schraap weer weg, schilder over, laat sporen van eerdere lagen zichtbaar. Een schilderij nooit echt af, eerder een moment stilgezet in een doorlopend proces. Maak hiermee modern portret Laat je gebie gaan Verbaas de kunstcriticus anno 2026 met dit werk Ver más