A silhouetted person stands on a cobblestone street at sunset, with luminous swirling text and a table with two steaming coffee cups and an empty chair in the foreground.

[Verse 1] Zëri brenda më flet pa pushim Si një erë nëpër korridorë bosh Më thotë kthehu Mos ik sot Po zemra dridhet S’di çfarë do Kam në dorë fjalët që s’ti thashë Fotot tona fshehur në një raft Çdo kujtim më djeg pak më ngadalë Sa herë mbyll sytë Të shoh prap [Chorus] Nuk di a të dua apo të lë Jam mes dy rrugëve Gjithçka ndalet kur mendoj për ty S’di ku mbaron e djeshmja Ku nis një ditë e re A të mbaj afër apo të them ik Ky shpirt i lodhur s’gjen qetësim Nuk di a të dua apo të lë Veç di që pa ty s’jam unë i njëjti njeri [Verse 2] Ti më shkruan Fshin E shkruan prap Unë lexoj mes rreshtash frikën tënde Dy filxhanë kafe Një karrige bosh Heshtja jonë flet më fort se ne Sa herë betohem “herën tjetër s’kthehem” Prap e gjej veten tek rruga jote S’ka as hartë as adresë për ne Veç gjurmë shishesh mbi tavolinë vonë në mbrëmje [Chorus] Nuk di a të dua apo të lë Jam mes dy rrugëve Gjithçka ndalet kur mendoj për ty S’di ku mbaron e djeshmja Ku nis një ditë e re A të mbaj afër apo të them ik Ky shpirt i lodhur s’gjen qetësim Nuk di a të dua apo të lë Veç di që pa ty s’jam unë i njëjti njeri [Bridge] Zëri brenda më thotë: zgjidh më në fund (hey) Ose digju krejt Ose mbyll këtë rrugë Po si t’harroj dorën që më ngriti lart Kur gjithë bota më shtypte për tokë [Chorus] Nuk di a të dua apo të lë Jam mes dy rrugëve Gjithçka ndalet kur mendoj për ty S’di ku mbaron e djeshmja Ku nis një ditë e re A të mbaj afër apo të them ik Ky shpirt i lodhur s’gjen qetësim Nuk di a të dua apo të lë Veç di që pa Ver más